Kültürümüzün vageçilmezi halk ozanlarımız bir bir kayboluyor. Eski zamanlarda halk ozanlarının geldiği köy odaları, toplum meclisleri ve kahvelerde ozanlarımıza bir şahsı saygı sevgi hayranlık olurdu. Ama zaman geçtikçe çağlar değiştikçe birçok örf adet kulturlerimiz de eriyor.
Bizim insanımızın vazgeçemediği hepimizin de sosyalleştiği mahalle kahvesine gittim. Dostlarla sohbet ederken elinde bir sazla kahveye gelen halk ozanı "selamün aleykum" diyerek sazını çalmaya başladı ve eseri bitince bizler de "ve aleykümselam kıymetli ozanım nereden gelirsin nereye gidersin" diyerek sohbete başladık. Adının Veysel Gül olduğunu Kahramanmaraş Afşinli 75 yaşında olduğunu anlattı. Bizler de o güzel yürekli ozanımızı dinleyerek eski günlere gittik. Ama şöyle etrafıma baktım, bizim masa hariç hiç kimsenin dikkatini çekmediği, dinlemediği kahve mudavimleri okeylerine devam ederken taş sesleri eşliğinde Veysel abimizle sohbet ederek bir de resim çektik.Ve harika türkülerden sonra bir kısa röportaj yaparak siz değerli Özhaber okuyucularımızla bu kültür geleneğimizi yaşatan Veysel ozanımızı sizlere anlatmak istedim.
Buradan tüm halk ozanlarımıza tesekkur eder, sağlıklar içinde nice nice ömürler dilerim. Halk ozanlığının yanında kendi turküleri ve derlemeleri olan ozanımız bizlere geleneğimizi yaşattı sonsuz teşekkür ederiz.
Değerli halk ozaminiz Veysel Gül iyi ki varsınız.
Talat Ayhan















0 Yorum