Bizim en büyük sınavımız zamanı iyi yönetememek. Ne çocukluğumuzda ne de gençliğimizde başarabildik.  Güne başlarken;hayatta kalabilmek, okul yada iş stresiyle başlayan cümleler koşuşturma olarak birbirini tamamlıyor.  Bu yaşananlar hep  bir şeylere yetişebilme kaygısına dönüşüyor.

Hiç kendimize sormuyoruz ’’bizler zamanı mı yönetiyoruz , yoksa zaman mı bizi yönetiyor ? ’’ diye.  Yaşam mücadelesi içinde çocukluktan, yetişkinliğe kadar hep ‘’ bir yere yetişme ‘’ve ‘’isteklerimize kavuşma arzusu’’ içinde koşmaktan neleri kaçırdığımızın farkına bile varamıyoruz.  İşte bu yüzden zamanın tadına varacak kaliteli yaşamın gerisindeyiz.

Hiç  birimiz bu koşuşturmanın galibi  değiliz.  Kaliteli zaman için kaliteli yaşamak giderek.  En verimli olduğu çocukluk döneminde ‘’ üretkenlik ‘’değil ‘’ oyun ‘’ile kendini keşfetmek  ruhunu  dinlendirmek için fırsatlar yaratmalıyız.  Bu  dönemde zamanla yarış halinde olmak sadece zaman oyunun bir parçasıdır. İlerleyen zaman  içinde kim bilir kaç kez saate bakıp dakikaları saymışızdır değil mi?

Her zaman keşkelerin ardına saklamışız yetişememe korkusu geri kalma düşüncesiyle. N Bunun tek nedeni  zamanı iyi yönetememiş olmamızdır. B Görülüyor ki  zaman bizi yönetmiştir.  Çocuklarımızda erken yaşta bu telaşın içinde olmasının tek sebebi bizlerden görmüş olmasıdır.

Şu zamanda öyle bir çağda yaşıyoruz ki ekranlarla haşır neşir olan bir ömür  ve sınavlarla şekillenen bir hayat.  Çocuklarımız  oyun çağında yetişkin gibi  yaşamaya mahkum ediliyor.  Hazine kadar kıymetli , telafisi olmayan , her saniyesi  bir kalıba sıkıştırılmayacak kadar değerli  zamanın kıymetini bilerek yaşamalıdır.

Zamanın özü bir çocuğun gülüşünde yada yüreğine dokunabilmekte saklıdır.  Bizler biliyoruz ki çocuk kahkahaları zamanı unutturan güç vardır.  Bu sebeple  onlara ayırdığımız zamanı  anlamlandırmak  ve hayal dünyalarının bir parçası olmalıyız.  Zamanla yarışmadan hissederek yaşamalıyız.

Yaşamamızı kaliteli yaşadığımız her yol zamanın bize kazandırdığı ebediyete dönüşü, zamanında yaşama hakkı bize verilmesi bizim için en büyük hediyedir.  Anı sevgiyle yaşamı tüketelim.

Ferah Uslu