Geleceğimiz olan gençlerimize neler oluyor genetiğimi  bozuldu  ne ? Bu soru ile sadece şikayeti dile getirmek değil aynı zamanda kaygıyı ifade eder.  Son günlerde artar şiddet olayları daha da derin düşündürüyor.  Aklımıza gelebilecek  her yerde gençlerimizin yaşam biçimleri  sıradanlaşma tehlikesi ile karşı  karşıya.

Sosyal medyada , okul içinde , aile içinde meydana gelen olaylar toplumda derin yara ve endişe sorunudur.  Toplum içinde yaşanan olaylar sadece bir trajedi değil zaman içinde biriken sorunların dehşete düşüren yansımasıdır.

Gerçekten gençlerimize neler oluyor ?  Genetiğimi ne değişti ?  Neler oluyor da onları anlayamaz olduk.  Günümüzün gençleri çok fazlamı şiddete maruz kalıyor.  Teknolojinin gelişmesi ile bizlere sunulan sınırsız içerikleri  şiddet bazen normal , bazen de güç gösterisi olarak karşımıza çıkabiliyor.

Karşılaştığımız sorunları konuşarak çözüm arama yerine vurma, kırma ve yok etme derdine düşen gençlerimiz gerçekte biz ailelere ayna tutmakta ve gençlerin büyüdükleri toplumun yansımasıdır.  Aile içinde gelişen şiddet olayların normalleşmesi , görsel ve sosyal medyada öfkenin artmasına ve sabrın zayıflık olarak görüldüğü ortamlarda yetişen çocuklarımızdan ne bekleyebiliriz  ki değil mi ?

Diğer taraftan gençlerimizin yalnızlaştığını  ve yalnızlaşmalarını asla göz ardı etmemeliyiz.  Kendisini ifade edemeyen , duygularını bastıran ve kendisini dış dünyaya kapatarak öfkesini farklı yollarla dışa vurabilmekte.  Meydana gelen olaylar karşısında şunu söyleyebiliriz.  Gerçeklerimizi sadece ve sadece başarıya odaklı değil, onların duygularını anlamak ve düşüncelerine saygı  göstermeliyiz . Onların öfke davranışları karşısında çalışmak yalnızlıklarını göz ardı etmek yerine yanında olduğumuzu hissettirmeliyiz.

Eğer yanında olmaz isek yaşamış olduğu bastırılmış olan duyguları bir gün karşımıza farklı şekilde ortaya çıkar.  Bu arada sadece gençlerimizi suçlamakla haksızlık etmiş oluruz.  Aile yaşantısından, eğitiminden , sosyal medya dilinden  toplumsal değerlerinden tümüyle sorgulamalı.

Geleceğimiz olan gençlerimizi korumak için sadece ‘’yapma’’ diye uyarmak yetmez .  Onlara doğru olanı öğretmemiz gerekir.  Gerçek yaşamın şiddetten uzak olması gerektiğini ve olayları konuşarak çözüme kavuşturulmasının gerektiğini öğretmeliyiz.  Gençlerimize neler oluyor demek yerine bizler gençlerimizi nereye götürüyoruz ?  diye sorgulamalı.

Ferah Uslu