Yaşamımızdaki acı_ tatlı, mutlu_mutsuz, iyi_ kötü,olumlu ya da olumsuz  düşünceler takılır aklımıza ağzımızdan kelimeler dökülür bir bir. Kaleme alınması gereken tüm cümleler.Geriye dönüp baktığımızda film şeridi gibi yansır  ortaya.Anlatmak zorda olsa cümleler dizilir sıra sıra kağıda.

Farkında olmadan düşünürüz hayat işte der geçeriz.Yaşam böyle bir şey yoruyor insanı.Karşımıza çıkan engeller, aklımıza takılan düşünceler,insanın benliğini sarar sarmalar.

Geriye dönüp baktığımızda yaptığımız yada yapamadıklarımız hepsi ardımızda kalmış . Hayat işe der  geçiştiririz .Bizi yorsa da yine devam ediyoruz.

Saf ve temiz duygular sarmalar bizi.İşte o an sevdiklerimiz,  dostlarımız, güvendiklerimiz  hayat bulduklarımız değil mi bizi yoran..

Değişen hiçbir şey yok.Asıl mesele sorunlar içinde yaşanan çaresizlik.Çaresizliğin bizleri esir aldığı ruh halimizde görünen görüntümüzdür.Bazen susmak, her şeyi kabul etmek  ve hakkını sahibine vermek doğru gibi görünse de .İçini kemiren,içinde fırtınaya kapılmış düşünceler ve bir şeyler yapamamanın üzüntü sonunda hissedilen en kötü sonuç.

Derinden hissedilen umutsuzluk,kırgınlık ve rüzgarın sesi kalır kulaklarında. İşte yaşamın sonu dermişçesine içini kaplayan karamsarlık. Gidser, gelir delicesine savrulur düşüncelerin sonu olmayan sokak virajında.

Sert esen rüzgarın kuvvetiyle ha yıkıldı, ha yıkılacak  yerinden kopacak  ağaç gibi.Döner ardına bakarsın yaşanmışlıklara.Derinlerde bir umut ışığı belirir.Bulanık olsa da .Zihninde saklıdır gelip, gitmeler.Yorgunluk havası eser  kederler,hayaller yıkılmalar karşısında direnir.Yoranlar ve yorulanlar bu savrulmalara dayanır mı bilinmez.

Dostlar , sevilenler , sevenler , yaşama yaşam katanlar hayat işte der geçeriz.

FERAH USLU